تبليغاتX
پيرسوك

پيرسوك

 

روی دمم پا می گذارم , بالا مي روم ,

سر مي خورم / با ABS/

                                دماغم كمانه مي كند .

دردهايم پاره نمي شود

به هر جان كندني شده

خيابانها را ميمكم و             با عابران هضم مي شوم.

پرت هم كه شوم , تالاپ , مي افتم توي چشمات .

دوباره همان آش و كاسه بوق مي زند          پا مي گذارم روي دمت .

 

+نوشته شده در جمعه 24 تیر1384ساعت7:7 بعد از ظهرتوسط ابراهیم قائدی | |

 

تمام فریادم

لای تار عنکبوتی که در گلویم لانه دارد

بال بال می زند

و در کفشهایم , قورباغه اي بالغ ,

مي خواند و مي خواند .

حتا پا در هواترين ديالوگم به بيضه هايتان نرسيد

تا زبانم , ميان مرگهايي دم بريده باطل شود .

به اقبال جيغ هيچ گياهي خوش بين نيستم

شايد براي خوشبختي ام المثني صادر كنم 

                                                        تا وامدار عزراييل هم نباشم .

 

+نوشته شده در چهارشنبه 22 تیر1384ساعت4:36 قبل از ظهرتوسط ابراهیم قائدی | |

 

تو انسانی هستی

که تنها کمی آدم نیستی .

و الا

مثل تمام آدمها دستهایت بوی خشت میدهد .

از حرفم دلخفه نشو

فرشته بودن سخت است .

+نوشته شده در سه شنبه 14 تیر1384ساعت4:3 قبل از ظهرتوسط ابراهیم قائدی | |

 

                                                  به نام خدا

 

یک بار خوانش تو کافی است

تا تمام عمر چراغ خاموش بروم .

حیف

حیف از دوست داشتنهایمان که سقط کردی

و اجاق مرا

تا همیشه کور .

چهار سال مانده تا سی سالگی ام

و مثل تمام همیشگی ام

هر جور حرف بزنم و هر حرف را هرجور

میلنگم .

کاش بغضها عصایی بود ....

تا با کورتاژت نی افتم .

 ...............................................................................................................................

آسمان باردار تیرگی ابرهاست

و خورشید , نیمه جان ,

از روزنی کوچک

همراه با باران     

                   می تابد.

موسم توله کردن گرگهاست .

 ...............................................................................................................................

بعد از گذشت سالها , وقتي وارد حيات خونمون ميشم , حضور غريب كسي رو احساس مي كنم كه دلواپس من بود و آشناي نخلهاي توي ايوون . مثل تمام بعد از ظهرهاي جنوب گرم بود و گرم . خيلي وقتا دلم برا تشر زدنهاش , دعوا كردنهاش , حتا غر زدنهاش هم تنگ مي شه.....

با رفتنت حسرتي تلخ

در من رسوخ كرد و رسوب 

يادم رفت بگويم :

هميشه  "دوستت دارم " در دهانم قفل ميشد .

كاش

كليد سازي بلد بودي......

 

 

 

 

+نوشته شده در پنجشنبه 9 تیر1384ساعت1:8 قبل از ظهرتوسط ابراهیم قائدی | |